Sidrial

Description:

1.jpg

2.jpg

3.jpg

4.jpg

Bio:

Biography

Eeuwen komen en eeuwen gaan en laten herinneringen na die sagen worden. Dan vervagen de sagen tot mythen, tot ook die reeds lang zijn vergeten bij de wederkomst van de Eeuw die deze verhalen schiep. Er stak een wind op in de Danarabergen. De wind was niet het begin… maar het was een begin. Naar het oosten blies de wind, afdalend van hoge pieken en golvend over verlaten heuvels. Hij bereikte de plek die ooit bekendstond als het Groenwold, een gebied dat ooit dicht bebost was met dennen en lederbladbomen. Hier joeg de wind door een klein dorp en wakkerde de vlammen aan van enkele in brand staande huizen. En met de wind kwam de stank van Orcs en dood. Het gekletter van bijlen en zwaarden werd overstemd door het geschreeuw en gejank van vrouwen en schreeuwende mannen…
Nadat elk geluid was verstomd, wat twee of twintig uur had kunnen zijn, kwam ik, Sidrial, net 8 geworden, uit een verborgen keukenkast. Ik vond het halve dorp in as en overal lagen bloederige, levensloze lichamen. Slechts een enkeling had het overleefd, en ik wist dat ik mijn ouders nooit meer zou zien. De daarop opeenvolgende dagen dwaalde ik rond, waarna ik uiteindelijk half verhongerd werd gevonden door een rondtrekkende magier genaamd Rothfuss. Rothfuss voelde zich geroepen om voor mij te zorgen, en in de daarop volgende jaren trokken wij van dorp naar dorp, en leerde ik veel over het gebruik van magie. Dit duurde in totaal 10 jaar, tot wij op een willekeurige regenachtige avond tijdens onze reis naar een grote stad aankwamen in een klein verlaten huis. Dat huis… dat vervloekte huis….

Moe, en koud tot op het bot waren we blij dat we een onderkomen hadden gevonden om ons droog te houden voor de nacht. Al vroeg maakten we ons klaar om te slapen, maar er was een constant gevoel van bedrukking. Rothfuss voelde het, ik voelde het….maar we konden er geen vinger op leggen. Midden in die nacht sloeg het noodlot toe, ik hoorde als eerste een plank kraken en schrok wakker, maar te laat….Ik kon de neersuizende knuppel net niet meer ontwijken en hoorde een doffe krak toen deze mijn schedel ontmoette. Half bewusteloos voelde ik een stroom van geluk toen ik zag dat Rothfuss al wakker was en afstand nam van twee ongewassen, gespierde rovers. Zij waren geen partij voor een magier zonder het element van verrassing! Ze grinnekten terwijl ze langzaam op Rothfuss afliepen, en ik zag de paniek in de ogen van mijn tutor. Vol ongeloof zag ik hoe de man de laatste stappen ongeschonden zette, en een dolk midden in Rothfuss’s hart stak. Onmogelijk! Langzaam werd alles zwart.

Pas later ontdekte ik wat er die avond was gebeurd. Het huis stond in een leegte, een plek waar geen magie kan worden gebruikt. Nooit meer wilde ik zo hulpeloos zijn zonder magie, en besloot om me te wijden aan zwaardtraining. In een stad sloot ik mij aan in militaire dienst, waar ik jaren trainde met het zwaard. Hier ontmoette ik twee jaar geleden, in de stads-taveerne waar ik wekelijks dobbelde, een jonge mooie vrouw, Aeone. Die ik natuurlijk eerst had geprobeerd te versieren maar wat minder goed afliep. Ze was destijds in dienst als lijfwacht van een kleine handelaar en was vaak hiervoor op reis. Tussen deze reizen door bleven Aeone en ik in dezelfde bar afspreken en ontwikkelden een vriendschap. In die periode kreeg ik ook uiteindelijk een pluk van Aeone’s haar, zodat ik haar met magie altijd kan vinden en weten of ze (lichamelijk) in orde is.
In de stad werd afgelopen jaar een zomertoernooi georganiseerd, waarbij allerlei prijzen gewonnen konden worden. Hier kon ik mij meten met de besten in het zwaardvechten, en tien jaar intensieve militaire training had zijn vruchten geworpen. Ik was in de kracht van mijn leven, niemand kon voor mij staan en ik won overtuigend. Bij de huldiging ontmoette ik Avalon, die het boogschieten had gewonnen. Tijdens het feest ’s avonds raakte we aan de praat, en merkten dat we beide met dit toernooi een belangrijk stuk in ons leven hadden afgesloten. We waren op zoek naar een nieuw avontuur en Avalon kon misschien wel een interessante opdracht regelen mits we een derde persoon konden vinden. Natuurlijk dacht ik meteen aan Aeone, en omdat haar handelaar met pensioen ging kostte het moeite voordat wij drieën twee weken later als lijfwachten meetrokken met een karavaan onder leiding van een dwerg genaamd Traevor.

Wishlist:

Aegis Blade
Cloak of Translocation
Baldric of Dividing Ranks

Sidrial

Union of Remarque Thomas_Verkooijen Sidrial1985